Mensen met een concentratieprobleem kunnen daar definitief vanaf geholpen worden met de LTA therapie.  Volgens de visie van LTA is een concentratieprobleem het resultaat van negatieve programmeringen of ‘patronen’ in het onderbewustzijn die dit bepalen. Met de LTA techniek worden deze programmeringen afgebroken, waardoor de problemen verdwijnen. Als de patronen verantwoordelijk voor een concentratieprobleem niet langer aanwezig zijn in het onderbewustzijn, zal men geen concentratiestoornis meer hebben.

Jan was enkele jaren in behandeling voor allerlei problemen, waaronder ook concentratiestoornissen. Hij omschreef zijn probleem als volgt: “ Ik kan mij tijdens het studeren niet goed concentreren. Ik word door andere dingen afgeleid en ga daarop in. Wanneer ik i.v.m. een tentamen angst heb om het niet goed te doen, of om afkeuring of kritiek te krijgen, houd ik mij liever met iets anders bezig waardoor deze stress verlaagt. Ook ben ik soms te veel bezig met wat mij op dat moment emotioneel bezig houdt. Ik blijf dan hangen in die emotie en kan mij moeilijker concentreren. Soms heb ik het gevoel dat het toch geen zin heeft wat ik doe, waardoor mijn motivatie afneemt en ik mij moeilijker kan concentreren.”

Bij de eerste reeks resultaten was Jans concentratieprobleem volledig van de baan: “ Waar ik in het verleden ongeveer 10 uur nodig had om te studeren om een bepaald onderwerp onder de knie te krijgen, heb ik daar nu maar zes uur voor nodig. Voor mij is dit al een opmerkelijke verbetering. Ik kan me duidelijk beter concentreren tijdens het studeren, ik heb niet meer de neiging om weg te lopen. Ik studeer best wel met veel meer plezier en dus met minder tegenzin. Ik vind het ook makkelijker om de stof die ik studeer te onthouden en ik begrijp het allemaal wat sneller.”

Ook Dalila werd behandeld met de LTA therapie op afstand en had last van concentratiestoornissen: “Ik stel de meeste dingen die moeten gebeuren uit en ik kan er maar met veel moeite aan beginnen. Ik kan niet goed tegen stress met als gevolg dat ik me moeilijk kan concentreren als ik veel last van stress heb. Om aan een taak te kunnen beginnen moet ik voldoende informatie en tijd hebben, dan pas kan ik eraan beginnen en er voldoende met mijn gedachten bij zijn.
Als iets heel moeilijk is en ik weet dat het me veel inspanning gaat kosten, kan ik me moeilijk concentreren, ik heb er gewoon het geduld niet voor. Dan stel ik het uit of begin er helemaal niet aan. Ik kreeg op school op een bepaald ogenblik grote stukken tekst over filosofie in het Engels te verwerken. Omdat ik hier veel moeite mee had was het zeer moeilijk voor mij om mijn gedachten erbij te houden.
Ook als iets heel saai is heb ik moeite om me te focussen op hetgeen waar ik mee bezig ben op dat ogenblik. Bij stress, haast, verdriet voelen, vermoeid zijn heb ik echt wel moeite met concentratie; ik probeer daar dan wel tegen te vechten maar dat is heel moeilijk.”

Bij de tweede reeks resultaten Dalila over haar concentratieprobleem: “De afgelopen maanden op school en op stage heb ik gemerkt dat ik me veel beter kan concentreren, bij het luisteren in de les, studeren, werkstukken schrijven of dingen maken.  Ik kan beter aan een taak beginnen als ik weinig tijd heb (ik kon niet aan iets beginnen als er tijdsdruk was, ik kon er niet met mijn gedachten bij zijn).  De afgelopen maanden heb ik meerdere deadlines gehad en in tijdnood gezeten en erg veel tijd gestoken in bepaalde werkstukken. Ik heb me overal goed op kunnen concentreren, terwijl het wel moeilijk en veel was (ik kon me vroeger moeilijk concentreren als iets moeilijk was).  Ik stel niet meer uit als iets moeilijk is, ik zal er nu juist eerder aan beginnen.  Ik kan me veel beter concentreren op filosofie en kunstgeschiedenis.  Ik heb hoge cijfers gehaald, ik heb hogere cijfers gehaald dan ooit in het verleden. “

“Vroeger dwaalde ik steeds af met mijn gedachten als ik mijn aandacht op iets moest houden.  Zo was ik bijvoorbeeld naar een film aan het kijken en dwaalde ik telkens af met mijn gedachten.  Nu geniet ik meer van wat ik doe of zie. Als ik buiten ben en wandel zie ik alles om me heen, hoe mooi het is.  Als ik uit ben geniet ik intens van de muziek, als ik naar een film kijk ga ik er helemaal in op. Als ik met iemand praat ben ik daar met mijn aandacht bij.”

Tamara had vroeger ook problemen om zich te concentreren: “Ik ben nooit met de volle honderd procent bij de ander tijdens een gesprek. Ik zit dan soms in mijn eigen denkwereld. Ik ben erg gefocust op mezelf of ik niet bloos enz en daardoor heb ik moeite met luisteren en concentreren, ik ben vooral bezig met mijn houding. Dan denk ik: ojee, ik durf diegene niet aan te kijken, oh nee, ik word rood.”

Na de tweede LTA-behandeling , stelde Tamara grote verbeteringen vast m.b.t. haar concentratieprobleem “Ik heb heerlijk gepuzzeld en een boek gelezen, mijn concentratie en rust zijn echt gestegen.  Als ik tv kijk, ben ik minder aan het denken over andere dingen, normaal dwaalde ik meer af, nu kijk ik naar wat er gebracht wordt en ik volg het dus ook.  Nu kan ik mijn gedachten zoveel beter houden bij wat ik aan het doen ben, zowel in gesprekken als met boeken lezen, tv kijken, puzzelen enz.  Ook als ik wandel of fiets zie ik de dingen om me heen, en ben ik niet met mijn gedachten ergens anders.

Bij Emmanuela hebben concentratieproblemen ernstige gevolgen gehad voor haar verdere leven: “Toen ik in het secundair onderwijs zat lukte het mij niet om te studeren. Ik stelde het studeren eindeloos uit en ik kon me heel moeilijk concentreren. Van studeren kwam er niets in huis. Ik heb dan ook mijn diploma van het secundair onderwijs niet gehaald. Ik zou graag met een opleiding biologie starten aan de universiteit van Antwerpen. Ik moet eerst nog drie jaar studeren in het volwassenen onderwijs om mijn diploma van het secundair onderwijs te behalen, vooraleer ik met deze opleiding kan starten.”

Na de LTA behandeling vertelt Emmanuela het volgende over haar concentratieprobleem: “Ik kon er maar niet toe komen om te studeren. Dit is veel beter, ik kan er gemakkelijk toe komen om te studeren nu, ik kan urenlang studeren en ik kan mij heel goed concentreren. Tijdens een examen kan ik beter zinnen vormen, ik kan beter uitdrukken wat ik wil zeggen. Ik ben nog altijd heel zenuwachtig tijdens een examen en daardoor vergeet ik nog dingen te vermelden, maar ik vergeet toch al minder.”

Jan werd gedurende enkele jaren behandeld met de LTA therapie voor verschillende psychologische, emotionele en fysieke problemen, waaronder een minderwaardigheidscomplex. Hoewel Jan intelligent is (hij was op het moment van de behandeling student geneeskunde en is ondertussen afgestudeerd als arts), voelde hij zich op verschillende vlakken minderwaardig:

“Wanneer ik iets niet snel begrijp vind ik mezelf heel dom, verkramp ik en lukt het mij niet meer om het te begrijpen. Als ik iets niet begrijp voel ik angst, frustratie en voel ik mij minderwaardig.”

Ik voel me ook minderwaardig over mijn afkomst. Ik kom uit een arbeidersgezin waarbij beide ouders geen hogere opleiding hebben gevolgd noch veel hebben bereikt in hun leven.
Verder voel ik me minderwaardig t.o.v. mensen die aantrekkelijk zijn, vol zelfvertrouwen zijn en geslaagd lijken in het leven. Ik voel me minderwaardig tegenover mensen die veel intelligenter lijken en meer gesofisticeerd lijken dan ik ben. Ik ben snel geïmponeerd door mensen die intelligenter zijn. Ik schuif mezelf daarbij aan de kant en denk dat ik zelf niets weet.
In situaties met mensen die goed gebekt zijn of populair zijn voel ik me minderwaardig. Ook t.o.v. vrouwen die ik leuk vind voel ik me minderwaardig. Ik voel me eigenlijk dikwijls minderwaardig alsof ik niet goed genoeg ben. In situaties waar ik me afgewezen of genegeerd voel, belachelijk gemaakt voel, kritiek of tegenwerking krijg voel ik me nog meer minderwaardig. Door deze minderwaardigheidsgevoelens voel ik me vaak onzeker in relaties met mensen.”

Na de eerste reeks behandelingen met de LTA therapie, kon Jan al een verschil opmerken m.b.t. zijn minderwaardigheidscomplex: Mijn minderwaardigheidsgevoelens zijn meer naar de achtergrond gegaan.

Bij de tweede reeks resultaten is een deel van Jans minderwaardigheidscomplex al volledig verdwenen : “Ik voel me niet meer minderwaardig m.b.t. mijn afkomst of t.o.v. mensen die aantrekkelijker en populairder zijn dan mij. Ik voel me ook minder minderwaardig t.o.v. vrouwen.
Ik voel me algemeen iets zekerder in relaties met mensen. Ik ben er niet meer mee bezig hoe mensen op mij zullen reageren. In de sportschool ben ik er ook niet meer zo mee bezig of anderen kijken naar mij, ja of neen.”

Bij de vierde reeks resultaten is zijn minderwaardigheidscomplex volledig opgelost: “Mijn gevoel van eigenwaarde is een stuk de hoogte in gestegen. Ik heb in allerlei situaties waar ik mij minderwaardig voelde, nu eerder een gevoel van: ik kan het ook bereiken wat anderen behalen. Ik kan ook wel iets, mijn mening heeft ook waarde. Ik weet dat ik intelligent ben, ik ben het toch wel waard. Ik heb niet meer het gevoel van: ik sta helemaal beneden en anderen staan helemaal boven. Ik ga veel minder mezelf afkeuren en mezelf bekritiseren bij mensen die het beter weten of beter kunnen dan ik. Ik ben minder geïmponeerd door mensen die alles heel goed kunnen uitleggen. Ook tegenover een vrouw die ik leuk vind, heb ik een hoger gevoel van eigenwaarde.”

Marnyka, een Amerikaanse vrouw die behandeld werd met de LTA therapie, had voor de behandeling last van minderwaardigheidsgevoelens:” Ik voel me minderwaardig door mijn huidskleur. Ik heb het gevoel dat ik mij als een Afro-Amerikaanse vrouw steeds moet bewijzen.”

Na de testbehandeling is haar minderwaardigheidscomplex volledig opgelost: “Ik heb helemaal geen minderwaardigheidsgevoelens meer over mijn huidskleur. Ik weet dat ik een andere kleurschakering heb dan anderen, maar ik heb niet het gevoel dat er iets verkeerd is met mij. Ik heb niet meer het gevoel dat ik mij moet bewijzen omdat ik een Afro-Amerikaanse vrouw ben.”

Dalila werd behandeld met LTA voor allerlei emotionele problemen, waar ook minderwaardigheidsgevoelens deel van uitmaakten: “Op school had ik soms minderwaardigheidsgevoelens over het feit dat ik me heel onzeker voelde. Ik voel me ook minderwaardig omdat ik niet lichtzinnig genoeg ben, te weinig vrienden heb, geen plezierig leven heb, nog steeds geen diploma behaald heb, geen eigen woning bezit, schulden heb en me regelmatig depressief voel. Ik schaam me over al deze dingen en schaam me zelfs om mijn eigen schaamtegevoel. Als ik vrienden van vroeger tegenkom dan voel ik me minderwaardig, zeker als ze me vragen hoe het met me gaat. Als ik hen dan hoor vertellen hoe hun leven geëvolueerd is dan lijkt het alsof mijn leven is blijven stilstaan, hierdoor voel ik me minderwaardig.”

Bij de eerste reeks resultaten is haar minderwaardigheidscomplex volledig verdwenen: “Ik heb mezelf geaccepteerd. Daardoor zijn alle minderwaardigheidsgevoelens en schaamtegevoelens die ik had over hoe ik ben en over het feit dat ik nog niets bereikt heb verdwenen. Ik twijfel niet meer aan mezelf. Ik hoef mezelf niet meer te bewijzen. Mijn complex dat ik nergens goed genoeg in ben, is verdwenen. Ik denk nu dat ik niet perfect ben maar goed genoeg, ik weet dat ik bepaalde dingen goed kan en andere minder goed. Ik ben in balans.”

Tamara werd behandeld met LTA voor een angststoornis die haar ook gevoelens van minderwaardigheid bezorgde: “Ik heb minderwaardigheidsgevoelens gekregen door mijn angsten, zowel bij onbekende mensen als bij bekende mensen. Door mijn angsten kan ik mezelf niet zijn, en daardoor kom ik altijd stuntelig over. Ik voel me innerlijk en uiterlijk dan zwak. Natuurlijk voel ik me minder dan andere mensen, zij kunnen werken en ik niet! Hoe angstiger ik word, des te onzekerder ik word. In groepen voel ik me altijd minder dan de rest. Vroeger zat ik op de praatstoel, maakte ik continu grapjes, was ik veel aan het woord, nu niet meer.”

Na de derde reeks resultaten kan Tamara een verbetering vaststellen m.b.t. haar minderwaardigheidscomplex: ” Mijn zelfbeeld is aan het groeien maar ik heb toch nog een laag zelfbeeld.  Ik voel me nog altijd wat minderwaardig maar ik ben toch al veel minder teleurgesteld in mezelf. Ik kijk meer naar de positieve dingen in mezelf dan naar de slechte dingen. Mijn zelfvertrouwen is aan het groeien. Ik ben soms echt trots op mezelf als ik weer wat gedaan heb, wat ik normaal niet zou doen.  Mijn humor komt ook meer en meer terug, ik durf al wel eens weer een gekke opmerking maken.”

Emmanuela voelde zich ook soms minderwaardig vóór de LTA behandeling: “Ik voel me minderwaardig ten opzichte van de hele wereld over het feit dat ik geen zelfdiscipline heb. Dit is een dagelijkse zorg en de ene dag berust ik erin en denk dan dat het dan maar zo moet zijn en de andere dag grenst mijn stemming aan wanhoop en een angstaanval. Ik mis discipline en doorzettingsvermogen. Wanneer ik aan iets begin is dat vol goede moed, maar twijfel, angst en een negatief zelfbeeld ondermijnen al snel die plannen en de daarbij horende acties. Ik ben iemand die wel capaciteiten heeft maar niets tot een succesvol einde brengt.”

Na de LTA-behandeling verklaart Emmanuala over haar minderwaardigheidscomplex: “Ik breek er mijn hoofd niet meer over dat ik weinig zelfdiscipline heb, ik voel me er niet meer minderwaardig om. Ik kan mezelf beter aanvaarden zoals ik ben.”

Meer informatie over LTA Persoonlijke Ontwikkeling en een nieuwe visie op het onderbewustzijn